حرکت به سوى دکوراسیون مدرن

حرکت به سوى دکوراسیون مدرن

قرن بیستم از آغاز، دوره تغییرات سریع بوده است. تغییرات حاصل در سراسر جهان به دنبال دو جنگ جهانى و پیشرفت هاى چشمگیر در تکنولوژى طى این قرن آهنگ زندگى را سرعت بخشید. حدود دویست سال پیش ده ها سال طول مى کشید تا یک سبک دکوراسیونى در میان کشورهاى اروپایى گسترش یابد و سپس اقیانوس ها را به سوى باقى جهان طى کند.
اما امروز گسترش وسایل ارتباط جمعى کوچکترین تغییرات در مد را ظرف چند روز به اقصى نقاط جهان مى رساند. از این رو سبک هاى دکوراسیونى تقریباً با سرعت تغییرات مد لباس در حال تغییر و تحول هستند و از آنجا که مردم قادر به تغییر دادن مبلمان و وسایل منزل و دکوراسیون کلى خانه در زمان هاى کوتاه نیستند امروز اغلب سبک هاى دکوراسیونى دچار تداخل و به عبارتى همپوشانى، حتى در یک خانه واحد، مى شوند.
در ابتداى قرن بیستم در میان طراحان دکوراسیون اروپایى عکس العملى نسبت به تزئینات افراطى اوایل قرن نوزدهم پدیدار شد و آنان را به سوى سبکى از معمارى که بیشتر بر روى فضاهاى باز، تناسب و سطوح صاف تکیه داشت سوق داد. در فرانسه «جنبش مدرن» توسط فردى به نام کربوزیر Corbusier )۱۹۶۵- ۱۸۸۷) شکل گرفت. از او کتابى با عنوان «درباره معمارى» در سال ۱۹۲۷ به زبان انگلیسى به چاپ رسید که در آن «نکته هایى از یک معمارى جدید» را مطرح مى کرد: ردیف هاى افقى پنجره ها، نقشه اى آزاد، نماى ساده و سقف هاى مسطح.
در ایالات متحده آمریکا، فرانک لوید رایت (۱۹۵۶- ۱۸۶۷) خطوط ساده افقى و اتاق هاى وسیع و کم ارتفاع در معمارى را توسعه داد. خانه هاى معروف طراحى شده توسط او در اطراف شیکاگو به نحوى چشمگیر بى پیرایه هستند با نماى ساده اما زیبا از ترکیب آجر با چوب مرغوب.
مدرسه طراحى باهاوس که در سال ۱۹۱۹ در ویمر آلمان تاسیس شد سردمدار بسیارى از ایده هاى جنبش مدرن بود. هدف مدیر این مدرسه، والتر گروپیوس (۱۹۶۹- ۱۸۸۳) ایجاد ارتباط میان همه آموزش هاى هنرى، معمارى و طراحى بود. معمارى حاصل از این تجمع به صورت ساختمان هاى مکعب مانندى با سقف هاى مسطح با ردیف هاى عمودى و افقى پنجره هاى بزرگ با قاب هاى فلزى براى راه یافتن نور طبیعى فراوان به داخل بود. نوگرایى، کارایى و بهداشت جوهر اصلى سبک جدید بود. رنگ سفید رنگ ارجح براى دیوارها بود که عارى از تزئینات، زوارها و گچبرى هاى پیشین، سطوحى صاف و ساده بودند. درها بدون قاب بندى هاى سنتى و تنها پوشیده از سطوح تخته سه لاى رنگ شده بودند. فرم ها بیشتر به سوى آیرودینامیک شدن متمایل و مبله کردن اتاق خواب، اتاق نشیمن و آشپزخانه با وسایل توکار متداول شد.
در هلند گروهى تحت عنوان «استایل» (به معناى سبک)، نامى برگرفته از مجله اى با همین عنوان نیز رسالت خود را بر بریدن هرچه بیشتر از فرم هاى متداول و گذشته و پیش بردن طراحى دکوراسیون به سوى قرن بیستم قرار داده بود. رهبر این گروه گرت ریتولد (۱۹۶۴- ۱۸۸۸) طراحى هاى خود را بر پایه فرم هاى سه گوش آبستره با رنگ هاى اولیه قرمز، آبى و زرد قرار داده بود. معروف ترین ساختمان او، خانه شرودر در اتریش، نمایى با خطوط ساده، سطوحى متشکل از قطعات بلوک مانند بدون هرگونه گچبرى روى دیوارها و سقف با ردیف هاى متصل افقى از پنجره هاى فلزى داشت.
آرت دکو نقطه اوج زاهد منشى جنبش مدرن بود. آرت دکو نام خود را از نمایشگاهى که با عنوان «هنرهاى تزئینى» Exposition des Art Decoratifs به سال ۱۹۲۵ در پاریس برگزار شد، گرفته بود و در دهه هاى ۲۰ و ۳۰ قرن بیستم در اروپا و آمریکا بسیار مرسوم بود. بارزترین ویژگى این سبک استفاده از اشکال هندسى بود. دایره ها، نیم دایره ها، سه گوش ها، چندضلعى ها و مکعب ها به عنوان طرح هایى براى فرش، کفپوش، کاغذدیوارى، کاشى، پارچه و همچنین فرم مبلمان، ظروف، شومینه، چراغ ها، لوازم صوتى و خلاصه هر آنچه در دکوراسیون دخیل است به کار گرفته مى شدند. موتیوهاى ساده شده که منظره هایى چون غروب آفتاب را نشان مى دادند و فرم هاى استیلیزه شده درختان، گل ها، فواره و اشکال حیوانات به ویژه آهو، در حالى که از نقوش تمدن باستانى آزتک ها (معبد پلکانى زیگورات) و مصر (پس از راه یافتن به داخل معبد توتانخ آمون در سال ۱۹۲۲) الهام گرفته مى شدند به طور گسترده مورد استفاده قرار مى گرفتند.
این سبک که به شدت تحت تاثیر هنر شرق بود مناسب ترین سبک براى طراحى هتل هاى لوکس، رستوران ها، کشتى هاى اقیانوس پیما و سالن هاى تئاتر و صحنه هاى فیلمبردارى بود. طراحان فرم هاى پرانحنا با سطوح پرداخت شده کالاهاى سبک آرت دکو را با مواد اولیه متنوعى چون چوب خودرنگ روشن (گردو، بلوط و افرا)، چرم، مرمر و شیشه مى ساختند. انواع مختلف مبلمان و شیرآلات خانه با کروم ساخته مى شد و انواعى نیز با پلاستیک هاى جدید مانند باکلیت که سخت و براق است تولید مى شدند. این ترکیب متنوع و مطبوع مصالح و مواد گوناگون در پس زمینه اى از دیوارهاى سفید، کرم یا بژ قرار مى گرفت و با پارچه هایى به رنگ هاى روشن ملایم مثل هلویى تکمیل مى شد. لکه هایى از رنگ هاى نارنجى، سبز زمردى، آبى و قرمز نیز گاه این دکوراسیون ها را مزین مى کرد. در آمریکا حرکتى براى آیرودینامیک کردن همه وسایل به راه افتاده بود و چنان که طراحى اتومبیل ها و لوکوموتیوهاى قطار به سوى آیرودینامیک شدن مى رفت، لوازم خانگى از قبیل یخچال و جاروبرقى نیز به تقلید از این جنبش با اشکال دوکى شکل و آیرودینامیک طراحى و تولید مى شدند. در هر دو سوى آتلانتیک طراحى ساختمان ها با نمایى آیرودینامیک، صاف و براق رایج شده بود. جنگ جهانى دوم توقفى ناگهانى در روند حرکت طراحى و معمارى به وجود آورد. با این حال تکنولوژى ساخت تخته سه لا به سبب مصرف آن در صنایع هواپیماسازى رشد چشمگیرى یافت. در سال ۱۹۵۱ فستیوالى در انگلستان برگزار شد که بر سادگى زاهدگونه پس از جنگ نقطه پایانى نهاد و سبکى که به دنبال این فستیوال و متاثر از آن در دهه هاى ۵۰ و ۶۰ قرن بیستم رایج شد راحت و بى تکلف بود. این سبک «سبک معاصر» نام گرفت. هشت میلیون نفر از نمایشگاهى که خاستگاه سبک معاصر بود دیدن کردند. در این زمان از بتون، شیشه و استیل در ساخت بسیارى از ساختمان ها استفاده مى شد از جمله ساختمان فستیوال سلطنتى که هنوز در کناره جنوبى رود تایمز پابرجا است.
یکى دیگر از عوامل تاثیرگذار بر طراحى دکوراسیون و معمارى در این زمان مدل ساختمان مولکول ها بود که با استفاده از مفتول و گوى هاى ریز و درشت در طراحى لوازم و وسایل منزل و حتى خود ساختمان ها به کار مى رفت. این طرح الهام بخش طراحان متعددى در طراحى میز و صندلى هایى با لوله هاى فلزى و مهره هاى پلاستیکى رنگى شد. از این فرم براى طراحى وسایل دیگرى مانند جاروزنامه اى، ساعت، چراغ هاى سقفى، دیوارى و رومیزى و به عنوان نقشى گرافیکى بر روى کاغذدیوارى، انواع پارچه و حتى ظروف مختلف استفاده مى شد.
اگرچه دکوراسیون همچنان ساده و نسبتاً بى پیرایه باقى مانده بود اما با بازگشت رنگ و تنوع آن بر سبک معاصر و توجه بیشتر به راحتى، پوشاندن زمین با پوشش هاى نرم و استفاده از کوسن هاى رنگین بر روى مبلمان متداول شد و پوشش کامل کف اتاق ها با موکت به تجمل جدید تبدیل شد. تکنولوژى هاى جدید براى ساخت صندلى هاى انحنادار که با تخته سه لاى قالب خورده یا ورقه هاى پلاستیک ساخته مى شدند به بازار آمدند. با اینکه دیوارها هنوز ساده رنگ مى شد لذا براى یک یا دو دیوار پوششى از کاغذ دیوارى با طرح هاى آبستره در نظر گرفته مى شد. زرد و خاکسترى ترکیب رنگى محبوب در این دوره بود.
هاى تک High Tech که بیشتر نوعى نگرش به دکوراسیون است تا سبکى در آن توسط معماران انگلیسى چون ریچارد راجرز و نورمن فاستر در دهه هفتاد با ساخت بناهایى که در آنها تاسیسات و لوله کشى ها عریان و در معرض دید هستند مطرح شد. در ساختمان هایى که با روش هاى تک ساخته مى شوند مى توان لوله کشى ها، داکت ها و تاسیسات مربوط به آسانسور را به صورت عریان یا از زیر پوسته اى شفاف که اغلب شیشه است دید. این شیوه طراحى به دکوراسیون داخلى نیز راه یافت و در داخل خانه ها نیز نمایان ساختن تاسیسات متداول شد و همچنین کفپوش هاى ادارى، لوازم طبقه بندى کارگاهى و مبلمان دفترى به خانه ها راه یافت.
با آغاز قرن بیست ویکم طراحان به بازگشت به سوى سبک هاى کلاسیک و مجلل گذشته تمایل یافتند و امروز اغلب شاهد ترکیبى از سبک هاى کلاسیک و مدرن در دکوراسیون هستیم که در کنار کارایى و راحتى به جزئیات تزئینى نیز مى پردازند.

منبع :روزنامه شرق

اشتراک گذاری پست

درباره ی نویسنده

tst

مهندس احمدی-مشاور برنامه ریزی و سیستم ها-موسسه رزق حلال
این موسسه آمادگی هرگونه همکاری از ایده پردازی تا طراحی و ساخت محصولات صنعتی، شهری، فرهنگی-اجتماعی، سیستمی و … را دارد. بدین منظور می توانید با ما تماس حاصل فرمائید.
تلفن:09331188467 ایمیل: halaltec@live.com

دیدگاه

دیدگاهی ثبت نشده.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.